Karpniki Een ontsnapping tussen bossen en meren

Ergens tussen Poznan en de Oostzee, diep verscholen in de uitgestrekte dennenbossen en aan de rand van een idyllisch meer, ligt een sfeervol chalet met enkele bijgebouwen. Welkom bij "Karpniki", het warme domein van de familie Sloniewscy.

Gastvrouw Barbara Sloniewska, voormalig lerares milieubescherming aan de technische middelbare school in Gniezno, is een verfijnde en belezen dame. Met onuitputtelijke vriendelijkheid zorgt ze er persoonlijk voor dat het haar gasten aan niets ontbreekt. In 1994 besloot ze samen met haar man in het agritoerisme te stappen. Ze bouwden een schitterend chalet dat ruimte biedt aan een tiental gasten, op basis van volpension. De maaltijden worden bereid met verse streekproducten en groenten uit eigen tuin, die overigens direct tegenover onze kamer ligt.

De meeste gasten zijn van Poolse komaf en komen hier speciaal naartoe om te vissen, paddenstoelen te plukken, lange wandelingen te maken of simpelweg om volledig tot rust te komen. De maaltijden worden in een bijzonder ontspannen sfeer geserveerd aan de grote gastentafel. De inrichting is wellicht wat sober, maar het onderlinge contact is ontzettend open en hartelijk; het voelt al snel alsof we oude vrienden zijn in plaats van betalende gasten.

Voor mij is het echter best een uitdaging om actief deel te nemen aan de gesprekken. Mijn Poolse woordenschat beperkt zich helaas tot de bekende begroetingen en beleefdheidsvormen zoals "dziękuję, dzień dobry, do widzenia, dobranoc, jak się panienka czuje" en natuurlijk "smacznego". Gelukkig is Agnieszka er; zij spreekt nagenoeg vloeiend Frans, met een charmant Slavisch accentje, en vertaalt zo nu en dan wat zinnen voor me. Op die manier kan ik de rode draad van het gesprek toch nog een beetje volgen. Maar mijn hemel, wat is dat Pools toch een complexe taal voor een Belgisch-Frans-Griek!

Hoewel de energieke gastvrouw inmiddels 65 jaar oud is, barst ze nog altijd van de ambitieuze toekomstplannen voor haar "dom gościnny" (pension). Zo droomt ze hardop van een ruimere eetzaal, de aanbouw van extra kamers en het realiseren van nieuwe paardenboxen. Ze vertrouwt me toe dat haar gastenverblijf in vergelijking met de rest van de regio aan de prijzige kant is, maar gezien de bijzonder royale maaltijden en de wonderschone omgeving vind ik dat zelf eigenlijk reuze meevallen. De Duitse buren, die duidelijk over meer koopkracht beschikken, komen hier overigens regelmatig een weekendje over de vloer. Zij rekenen altijd netjes contant af, maar spreken ironisch genoeg al net zo weinig Pools als ik.

Als wederdienst voor ons fijne verblijf hier, komen haar dochter en schoonzoon volgend jaar gezellig bij ons op bezoek. In de tussentijd maak ik dankbaar gebruik van mijn laptop om haar uitgebreid foto's te tonen van L'Etoile en onze prachtige omgeving. Het is een stukje Frankrijk dat nog maar een paar jaar geleden voor de Polen enorm ver weg leek, maar dat nu – sinds hun toetreding tot de Europese Unie – ineens veel dichterbij en bereikbaarder voelt. We horen nu immers allemaal bij één en dezelfde gemeenschap.

Zoals bijna elke keer dat ik Polen bezoek, is het weer ronduit stralend. Wel waait er een ijskoude, snijdende wind; je zou je haast gaan afvragen of die rechtstreeks vanuit Siberië deze kant op wordt geblazen. De natuur in deze streek is nog fabelachtig ongerept, de grote meren krioelen van de vis en in de uitgestrekte bossen heerst een absolute stilte, die onweerstaanbaar uitnodigt tot een loom middagdutje. In dit onmetelijke woud van liefst 60.000 vierkante kilometer, dat voornamelijk uit dennen en berken bestaat, is menig enthousiaste paddenstoelenzoeker al eens de weg kwijtgeraakt. Je vindt er slechts sporadisch een houthakkerspad of een geïsoleerde bewoner, zoals de familie van "Karpniki". Het is dan ook maar goed dat meneer Bogdan Sloniewski ons destijds persoonlijk kwam ophalen in het kleine nabijgelegen dorpje Kwiejce. Alleen via een haast onzichtbaar zandpad bereik je uiteindelijk hun verborgen oase van rust.

Morgenochtend moet ik vroeg uit de veren, want ik mag twee gepassioneerde vissers uit Gliwice – in het zuiden van Polen – vergezellen op hun bootje. Zij komen hier trouw elk jaar terug en hebben inmiddels zo hun vaste gewoontes. Het zijn overduidelijk welvarende zakenlieden die de drukte even ontvluchten om hier in de natuur de geur van hun ware wortels op te snuiven, en om samen met hun vrouwen in alle intimiteit te genieten van de stilte.

Hun logge, ijzeren boot laat zich bepaald niet makkelijk manoeuvreren. De sterke stroming richting de half geopende sluis en het feit dat een zware, massieve stang het enige beschikbare middel tot voortstuwing is, putten onze stadse visser behoorlijk uit. Hij moet er letterlijk flink aan trekken om vooruit te komen. Hoewel vissen eigenlijk nooit zo mijn ding is geweest, moet ik eerlijk toegeven dat ik er hier, in dit heerlijke gezelschap en op zo'n stralende herfstdag, enorm van geniet om me gewoon mee te laten drijven in hun kleine, waterige paradijs.

De duiven koeren zachtjes, de waakhonden liggen er ontspannen bij en de paarden grazen vredig in de uitgestrekte wei. Het is alsof heel Polen hier collectief ligt uit te rusten van de vele, uiterst donkere en moeilijke jaren uit de recente geschiedenis. Het piepkleine lokale dorpswinkeltje vormt overigens nog een stille en tastbare getuige van dat grauwe, communistische tijdperk, toen men nog urenlang in de rij moest staan om aan het einde van de rit enkel twee schamele bananen en wat taai brood met elkaar te kunnen delen. "Ja, tegenwoordig kunnen we in Polen eindelijk weer vrijuit ademhalen!" glundert de 26-jarige Agnieszka. "We kunnen onze blik nu eindelijk veel verder vooruit richten dan uitsluitend op vandaag of de dag van morgen..."

Dit is pas mijn tweede bezoek aan dit wonderlijke land, maar ik voel me er inmiddels helemaal thuis. De mensen zijn er buitengewoon gastvrij, uiterst spontaan en bezitten een heerlijk positieve instelling. Wat mij betreft heeft de Europese Unie er sinds 1 mei 2004 een absolute parel bij gekregen!

Karpniki, Bed & Breakfast, Barbara & Bogdan Sloniewscy, Kwiejce 35, Chelst - Kaart