Green Gables Loft B&B Kleine Bavaria in de Rockies

Net als Bourg-Saint-Maurice in de Franse Alpen wordt Revelstoke omringd door besneeuwde bergtoppen en uitgestrekte nationale parken. De imposante Columbia River, de Trans-Canada Highway en lange goederentreinen doorkruisen dit verder zo rustige stadje. Het toeristenseizoen, dat hier in de zomer slechts een maand of drie à vier duurt, is inmiddels ten einde.

Desondanks nodigen het frisse najaarsweer en de schitterende natuur nog volop uit tot heerlijke wandeltochten en andere sportieve buitenactiviteiten. Het Mount Revelstoke National Park, dat met trots op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat, herbergt een rijk scala aan wilde dieren. Zo vind je hier onder meer de grizzlybeer, de zwarte beer, elanden, lynxen, muildierherten, bevers en otters.

Voor een charmant, groen houten huisje worden we met een brede, warme glimlach opgewacht door een blonde dame: Gundy Baty, de eigenaresse van Green Gables Loft B&B. Het interieur van haar huis is tot in de allerkleinste details met ontzettend veel smaak ingericht, wat het werkelijk uniek maakt. De verfijnde, decoratieve schilderingen op de kasten en langs de dakranden ademen een nostalgische, Oost-Europese sfeer.

Gundy, van oorsprong Beiers, heeft een opmerkelijke en lange weg afgelegd voordat ze hier in de bergen neerstreek. Ze werkte eerder als docent Duits in Bordeaux, gaf leiding aan een edelstenenwinkel in Toronto, en was daarnaast ook nog eens reisagent en medisch assistent. Ze is de trotse moeder van twee geadopteerde zonen die momenteel studeren aan de universiteit van Toronto: Robert, afkomstig van de Seychellen, en Vincent uit Colombia. Hoewel ze haar thuisland Duitsland niet echt lijkt te missen, bewaart ze wel duidelijk warme herinneringen aan Frankrijk, een land dat ze uitstekend kent.

Van huisgemaakte apfelstrudel en romige pompoensoep tot hartige zuurkool en zelfgekookte jam: Gundy is een absolute kookliefhebber. Ondanks het harde werk en de dagelijkse beslommeringen die bij het runnen van een B&B komen kijken, is en blijft ze altijd spontaan en volledig beschikbaar voor haar gasten.

Eigenaren van Bed & Breakfasts zijn doorgaans heel bijzondere mensen. Vaak zijn ze op zoek naar een vorm van zelfverwezenlijking, of willen ze een langgekoesterd ideaal of droom najagen. Soms neemt die droom helaas de overhand en lijdt de zakelijke kant eronder. Het is de kunst om altijd met beide benen stevig op de grond te blijven staan, terwijl je je hoofd toch in de wolken kunt houden...

De machtige Columbia River wordt op meerdere plekken onderbroken door grote stuwdammen, die dienen als gigantische zoetwaterreservoirs voor onder meer Portland en Seattle. De rivier is hier zó breed dat hij meer wegheeft van een uitgestrekt meer; de veerboot doet er dan ook 25 minuten over om de oversteek te maken. Het levert een ronduit sprookjesachtig landschap op: spiegelend water, dichte bossen en besneeuwde bergtoppen. Zelfs eind oktober dragen de bomen nog steeds hun bladeren, getooid in vurige tinten rood, geel, oker en lichtgroen.

Direct aan de waterkant, op slechts enkele minuten rijden van Nakusp, ligt het "Halcyon Hot Springs Hotel". Dit is een charmant en intiem kuuroord, gevoed door natuurlijk kalkrijk water dat met een temperatuur van meer dan 50 °C rechtstreeks uit de aarde opborrelt. Het sfeervolle, uit grote boomstammen opgetrokken hoofdgebouw herbergt drie heerlijke baden: eentje van 38 °C, een heet bad van 42 °C en een koud dompelbad van 12 °C. Vanuit het water heb je een onbelemmerd, adembenemend uitzicht over de Columbia River (die hier overigens Upper Arrow Lake wordt genoemd) en de indrukwekkende bergen aan de overzijde. Het stuk land werd in 1890 door ene kapitein Robert Sanderson rechtstreeks van de Britse kroon gekocht. Vanaf de opening groeide Halcyon Hot Springs al snel uit tot het prestigieuze "Deauville" van de regio. Aan dat sprookje kwam in 1955 helaas abrupt een einde toen een felle brand het hele complex in de as legde. Vandaag de dag is deze magische, rustgevende plek in zijn unieke omgeving ontegenzeggelijk een van de allergrootste geneugten van een reis door Canada.

De geschiedenis van Mount Revelstoke National Park
Een wandeling door dit park neemt je mee van de dichtbegroeide, vochtige regenwouden naar de subalpiene naaldbossen, om uiteindelijk – vlak bij de top – uit te komen in de uitgestrekte, open alpenweiden. Hartje zomer, in juli en augustus, ontploffen deze weiden in een zee van kleurrijke wilde bloemen. Nog hogerop strekt zich het ruwe en kale landschap van de alpiene zone uit, bezaaid met kleine, glasheldere meertjes die als onmisbare waterbronnen dienen voor de lokale wilde dieren. In de wintermaanden gaan deze bergen en valleien steevast schuil onder een extreem dik pak sneeuw. Deze zware, langdurige sneeuwval heeft een enorme invloed op de natuurlijke ontwikkeling en het overlevingsgedrag van zowel de planten als de dieren in het Mount Revelstoke National Park.

***

De nieuwe internationale familie van herbergiers

Naarmate we ouder worden, overvalt ons weleens een zekere heimwee naar de tijd waarin de familie nog echt de onwrikbare hoeksteen van het bestaan vormde. Het gaf ons een rotsvast gevoel van verbondenheid en veiligheid. Als geboren "babyboomer", vlak na de Tweede Wereldoorlog, denk ik vaak met nostalgie terug aan die vervlogen jaren; aan een warme levensstijl die langzaam maar zeker lijkt te zijn verdampt. Velen van ons zijn inmiddels gescheiden, de kinderen zijn volwassen geworden en hebben ergens anders hun eigen levens opgebouwd. We wonen nu vaak alleen, weggestopt in grote steden waar buren nog amper een woord met elkaar wisselen. Mijn persoonlijke manier om aan die anonimiteit te ontsnappen, was mijn grote verhuizing. Ik liet Toronto, de allergrootste metropool van Canada, achter me en streek ruim 5000 kilometer verderop in het westen neer in het kleine, knusse bergstadje Revelstoke in de Rocky Mountains.

Om niet aan de eenzaamheid ten prooi te vallen, besloot ik een Bed & Breakfast te kopen. Ik koesterde de stille hoop om op die manier bezoekers van over de hele wereld over de vloer te krijgen. Achteraf bekeken was dat een van de beste beslissingen van mijn leven. De mensen die bewust kiezen voor een verblijf in een B&B, blijken steevast fascinerend en uniek te zijn. De meesten hebben veel van de wereld gezien en zijn hoogopgeleid. Het is werkelijk een voorrecht om met hen in gesprek te raken en te luisteren naar de uiteenlopende levensverhalen die ze met zich meebrengen. Velen van hen zijn inmiddels dierbare vrienden geworden; ze komen regelmatig terug of we houden trouw contact via e-mail. Ik ontmoet dankzij de B&B zóveel bijzondere mensen, die vaak zelfs interessanter blijken te zijn dan sommige leden van mijn eigen familie. Het doet me dan ook oprecht altijd wat verdriet wanneer het moment van afscheid nemen is aangebroken.

Op een mooie dag kreeg ik totaal onverwacht een e-mail van ene Philippe Papadimitriou, de eigenaar van L'Etoile Gastenhuis in Frankrijk. Hij stelde me de vraag of ik wellicht geïnteresseerd was in het opzetten van een informeel uitwisselingsnetwerk, speciaal voor herbergiers onderling. Wat een waanzinnig goed idee! Ook hij leek iemand te zijn die heel bewust op zoek was naar een tegengif voor de jachtige, afstandelijke levensstijl van onze huidige maatschappij. Ik was meteen diep onder de indruk.

Hij bleek bovendien een bijzonder boeiende website te beheren, boordevol sfeervolle reportages en foto's van alle herbergiers wereldwijd met wie hij inmiddels al succesvolle uitwisselingen had gerealiseerd: in Canada, de VS, Australië, Polen, Marokko... De verhalen waren prachtig opgetekend en ik voelde me onmiddellijk vereerd door de mogelijkheid om zelf ook deel uit te mogen maken van deze warme, nieuwe internationale "familie".

Enkele maanden later stond Philippe bij mij op de stoep voor een verblijf van vijf dagen, in het vrolijke gezelschap van een uiterst charmante vriendin uit Tsjechië: Radka. Het ijs was direct gebroken. Vanaf minuut één voelde het alsof we al jarenlang boezemvrienden waren. We zaten urenlang gebroederlijk verhalen uit te wisselen over de talloze boeiende gasten die ons dagelijkse leven zo kleurrijk en bijzonder maken. Na nauwelijks een paar uur samen te zijn geweest, voelde Philippe – die kort daarvoor nog een absolute wildvreemde voor me was – in alle opzichten als een broer.

Niet lang daarna stapte ik in het huwelijksbootje met Syd Blackwell, ironisch genoeg ook een B&B-eigenaar in Revelstoke. Voor onze romantische huwelijksreis besloten we het vliegtuig te pakken naar Europa. Syd en ik hebben overigens ontzettend veel raakvlakken. We hebben beiden in het onderwijs gestaan, hebben in de afgelopen dertig jaar bijna obsessief de wereld afgereisd, we zijn dol op menselijk contact, we koken enorm graag, en bovenal delen we een immense passie voor ons "nieuwe" leven als herbergier.

We arriveerden precies op dezelfde dag bij L'Etoile als Philippe, die op dat moment net kwam terugvliegen van een eigen uitwisselingsreis in de Verenigde Staten. Zodra we over de drempel stapten, voelden we ons helemaal thuis. De herberg ademde een aangename, authentieke sfeer uit. Ook al was het pand vrijwel verlaten (L'Etoile is in dat seizoen namelijk officieel gesloten; hij is enkel open van half juni tot half september), de verwarming het liet afweten, én het drie dagen lang onafgebroken regende... Ondanks dat gure, herfstige weer beleefden we er een absoluut fantastische tijd.

Waar doorsnee toeristen onder dergelijke omstandigheden ongetwijfeld liever in hun warme hotelkamer waren blijven kniezen tot de buien overtrokken, trokken wij er dagelijks met Philippe op uit om de wijde omgeving te verkennen. We konden onze ogen simpelweg niet geloven: de ruige schoonheid van de Franse regio openbaarde zich zelfs – of misschien wel júist – in die dichte regen en mysterieuze mistflarden. Smalle, grillig kronkelende bergwegen onthulden na elke scherpe bocht een nieuw, fenomenaal uitzicht: wilde watervallen, steile en indrukwekkende rotsformaties, kolkende beekjes en een ontzettend gevarieerde plantengroei. Het landschap leek wel magisch in die grijze nevel. Tijdens het huwelijk met mijn eerste (Franse) echtgenoot had ik jarenlang in Frankrijk gewoond en buitengewone plekken door het hele land ontdekt, maar deze specifieke regio van de Cevennen had ik nog nooit met eigen ogen gezien. Wat een onontdekte pracht!

Philippe, een pure levensgenieter die altijd positief in het leven staat en wonderlijk makkelijk in de omgang is, nam ons onvermoeibaar mee op sleeptouw. We bezochten piepkleine middeleeuwse bergdorpjes met geplaveide, smalle steegjes, bewonderden schitterende romaanse en gotische kerken en afgelegen kapelletjes, en struinden over een uiterst schilderachtige, lokale markt die bol stond van het verse fruit, kleurrijke groenten, aromatische kazen, versgebakken brood en allerlei soorten traditionele kleding.

Voor onze reis had ik mijn "nieuwe" Canadese echtgenoot weleens enthousiast verteld over de rijke diversiteit en sfeer van authentieke Franse markten. Desondanks waren we er, in de drie volle weken die we in Frankrijk hadden rondgereisd vóórdat we bij Philippe aankwamen, op de een of andere manier in geslaagd om er niet eentje te vinden. Philippe nam ons rond lunchtijd ook steevast mee naar sublieme, verborgen en lokale restaurantjes. Het maakt echt een wereld van verschil wanneer je je laat leiden door een "local" die precies weet waar je moet zijn. Onze eerdere ervaringen met de Franse horeca in de weken voorafgaand aan ons bezoek bij hem, waren helaas niet altijd even rooskleurig en memorabel geweest.

Tijdens ons verblijf bij L'Etoile was alles ontzettend eerlijk en eenvoudig. Geen spoortje van pretentie of afstandelijkheid. We voelden ons er volledig op ons gemak, schoven 's avonds gezellig met z'n allen aan tafel, hielpen spontaan mee in de keuken en stonden na afloop samen de afwas te doen. Het was in alle opzichten een onvergetelijke, hartverwarmende ervaring. We koesteren de hoop dat er in de toekomst nog veel meer herbergiers en B&B-eigenaren warm zullen lopen voor dit briljante concept. Het biedt zo'n unieke, waardevolle kans om overal ter wereld gelijkgestemden te ontmoeten, die je – als anonieme, passerende toerist in een onpersoonlijk hotel – anders absoluut nóóit op deze intieme manier zou hebben leren kennen.

Syd en ik dromen er dan ook hardop van om ooit, hopelijk midden in de warme zomermaanden, nog eens naar L'Etoile terug te keren. Om dán, op de fiets, dwars door dat schitterende en rauwe berglandschap te kunnen toeren. Tot die tijd bewaren we deze kostbare, kleine schat aan dierbare momenten veilig in onze harten.
— Geschreven door Gundy Baty

Green Gables Loft B&B in Revelstoke, British Columbia, Canada - Kaart