Strawberry Mountain Inn Grote prairies van het westen

Tussen de uitgestrekte Stille Oceaan en de iconische Rocky Mountains ligt een sfeervol dorpje met de sprekende naam "Prairie City". Recht tegenover de imposante "Strawberry Mountain" prijkt de majestueuze en schitterende Bed & Breakfast van Linda en Bill Harrington.

De hele sfeer en de weidse omgeving ademen onmiskenbaar de sfeer van het klassieke Amerikaanse Westen: eindeloze prairies, ruige nationale parken, authentieke westernstadjes en enorme ranches met duizenden stuks vee. En dan zijn er natuurlijk nog de omliggende bergen, waar herten, eekhoorns en beren nog altijd in alle vrijheid leven... Het is simpelweg de ideale plek om er even een weekje helemaal tussenuit te zijn. Je vindt er talloze uitdagende wandelroutes en je kunt er uitstekend vissen op forel en zalm in de kristalheldere, ongerepte rivieren, die overigens tot op de dag van vandaag nog altijd fanatieke goudzoekers blijven aantrekken.

Comfortabel genesteld in haar gezellige woonkamer, waar een schitterende vleugelpiano uit 1934 onmiddellijk de aandacht trekt, vertelt Linda vol vurige passie over haar geliefde regio. Aan de andere kant van de ruimte biedt een grote glazen schuifdeur direct toegang tot een ruim balkon met een klassieke schommelstoel. Vanaf daar geniet je van een werkelijk adembenemend, onbelemmerd panoramisch uitzicht over de vlakte en de omringende bergen.

Omdat ik nog maar net in het Amerikaanse Westen ben geland, worstel ik flink met een hardnekkige jetlag; een fors tijdsverschil van negen uur gaat je tenslotte niet in de koude kleren zitten. Al om 5 uur 's ochtends ben ik dan ook klaarwakker en ben ik absoluut niet van plan om nog langer in bed te blijven liggen. Zo stil mogelijk sluip ik mijn riante "King size bedroom" uit, om bij het vroege krieken van de dag het nog slapende dorpje te gaan verkennen.

De rustige hoofdstraat herbergt een bescheiden kerkje, een lokale Kamer van Koophandel en een twintigtal kleine, charmante bedrijfjes die stuk voor stuk even sfeervol en authentiek zijn gedecoreerd. Er staat ook een authentiek, oud tankstation waar een vroege cowboy net zijn robuuste pick-up staat vol te gooien. Op dit extreem vroege uur is werkelijk alles nog in diepe, vredige rust gedompeld, en het is ronduit heerlijk om precies die zachte, specifieke sfeer in je op te nemen die uitsluitend bij het ochtendgloren heerst. Vrijwel alle winkels zijn op dit moment nog gesloten, op de grote lokale bakkerij na. Deze winkel is hier namelijk onafgebroken geopend van 5 uur 's ochtends tot maar liefst 8 uur 's avonds – een bijzonder lange en productieve werkdag dus.

Door de grote etalageruit zie ik hoe de bakker bijzonder geconcentreerd bezig is om de laatste, fijne hand te leggen aan een enorme, prachtig versierde taart, speciaal besteld voor een lokale zalmvisclub die naar verluidt zo'n honderd leden telt. Met de o zo typerende, oprechte en hartelijke Amerikaanse gastvrijheid word ik zonder aarzelen binnengelaten, en geniet ik in alle rust van mijn allereerste, welverdiende kop hete koffie van wat ongetwijfeld een hele lange en goedgevulde dag zal gaan worden.

Slechts vijf of zes kilometer buiten Prairie City, hoog verheven op een bergtop, schittert het afgelegen en wonderschone Magone-meer. De uitgestrekte natuur is hier nog altijd zó puur, ruig en ongerept, dat het je absoluut niet zou verbazen als er op elk moment onverwacht een wilde beer of een schuwe eland uit de dichte struiken zou stappen. Je kunt er bovendien kiezen uit diverse prachtige wandelroutes, in lengte variërend van een halve tot een hele dag. Het is een werkelijk magische plek die zonder enige twijfel ten zeerste de moeite van het bezoeken waard is; het liefst zou je er dan ook nog veel langer willen blijven hangen om even helemaal terug te keren naar de absolute basis en de ongerepte bron van de natuur.

Terug in de warme en comfortabele Bed & Breakfast tref ik Linda, Bill en de jonge Aneta, die hier inmiddels al drie volle maanden verblijft. Aneta is oorspronkelijk afkomstig uit Polen en heeft de Verenigde Staten succesvol bereikt via een speciaal opgericht uitwisselingsprogramma dat jonge studenten uit Oost-Europese landen de unieke kans biedt om enkele maanden intensief in Canada of de VS te komen wonen en werken. Dankzij haar felbegeerde, tijdelijke werkvergunning kan ze haar Engelse taalvaardigheid in de dagelijkse praktijk perfectioneren en direct bijzonder waardevolle, internationale levenservaring opdoen. Ze is een opvallend dynamische en bijzonder gedreven meid, vol grootse en ambitieuze plannen voor de toekomst. De toen nog relatief recente en veelbesproken toetreding van haar thuisland Polen tot de uitdijende Europese Unie brengt duidelijk enorm veel hoop, verandering en nieuwe mogelijkheden met zich mee; via Aneta voel je enorm sterk die ontembare, positieve jonge drang om uiterst onbevangen en zonder enige complexen of terughoudendheid verder vooruit te willen in de grote, wijde wereld.

Judith, een hele goede en hechte vriendin van Linda, runt overigens in deze buurt eveneens een intieme B&B, met slechts twee knusse kamers. En waarom ook eigenlijk niet? Haar man, de stoere Alan, is echt het absolute, levende schoolvoorbeeld van een onvervalste, échte cowboy: een prominente en imposante riemgesp, een innemende, brede en witte glimlach en exact die onvervalste, ruige en iconische Marlboro-uitstraling. Hij is daarmee simpelweg de ultieme, charismatische droomcowboy voor zeer veel dames: altijd zichtbaar ontspannen, erg vriendelijk in de omgang en onverminderd uiterst stijlvol voor de dag komend. We ontmoetten hem toevallig gisteravond in een uiterst sfeervol, lokaal country-restaurant in John Day, een klein en winderig stadje dat op zo'n 8 mijl ten westen van Prairie City is gelegen.

De robuuste steaks die ze daar in dat beruchte "Snafflebit" restaurant trots serveren, zijn zonder enige twijfel ronduit gigantisch te noemen, en dat geldt al precies net zo goed voor hun zeer goedgevulde, knapperige verse salades! Dit is typisch zo'n authentieke plek waar uitsluitend en alleen de echte lokale bevolking komt eten: stoere, hardwerkende cowboys, zeer gespierde en kordate brandweerlieden, strenge politieagenten en geharde jagers. Er lopen hier dan ook voornamelijk bijzonder stevige en robuuste kerels rond en de sfeer in de zaal is bijzonder gemoedelijk, levendig en totaal ongedwongen. De brede, oprechte glimlach van de stoere Alan weerspiegelt werkelijk feilloos en prachtig het intense en oprechte plezier dat deze trotse plattelandsbewoners ervaren door hun eigen, unieke en authentieke cultuur van de grote, open vlaktes volledig te durven omarmen en dag in, dag uit te leven.

Om stipt half acht 's ochtends hebben we in de vrieskou afgesproken bij een stevige, houten corral ergens langs de oude route richting Boise in Idaho. Het weer is – net als eigenlijk werkelijk elke dag sinds mijn aankomst hier – werkelijk ronduit schitterend te noemen. Een hele lichte, ietwat mysterieuze en koude ochtendmist bedekt nog altijd de verre prairie als een deken, maar de allereerste warme, gouden zonnestralen breken er nu al voorzichtig en dapper doorheen. Ver in de verte, direct tegen de scherpe achtergrond van de nog donkere bergen, zien we langzaam maar zeker een enorme, grote en donkere massa langzaam maar onstuitbaar onze kant op komen. Het zijn tientallen jonge en opgeschrikte koeien die, zeer stevig en luidruchtig ingesloten door luid fluitende en wendbare cowboys op hun alerte paarden, vakkundig verzameld en bijeengedreven worden om zometeen per grote vrachtwagen naar nieuwe, versere weidegronden te zullen worden vervoerd.

"Hey Philippe!" roept de ruwe Jim, de sterke zoon van Alan, me vrolijk en breed lachend toe vanaf de hoge, wiebelende rug van zijn paard. Jim is werkelijk een ontzettend vriendelijke en enorm zorgzame jongen. Ondanks zijn behoorlijk imposante, brede postuur en zijn uiterst stoere uiterlijk neemt hij zichzelf eigenlijk absoluut niet te serieus of gewichtig. Hij is werkelijk altijd en overal even relaxed, neemt de dingen zoals ze komen en heeft steevast een grote, vrolijke glimlach op zijn gezicht staan; lang leve het echte Amerika! Er worden vanochtend maar liefst vijf enorm grote, ronkende vrachtwagens verwacht om de circa 250 wilde runderen in te kunnen laden, en ze arriveren de een na de ander keurig en strak op de afgesproken tijd. Hier lijkt werkelijk iedereen elkaar door en door te kennen en te waarderen: Bill, de vrolijke Jim, de stoere Alan, Brian, en uiteraard ook de oude, flink verweerde en stugge Jack met zijn trouwe en waakse hond en zijn ietwat grappig scheefgezakte hoed, die nog steeds en overduidelijk de bruine sporen van de natte modder van het afgelopen seizoen draagt. Het is hier ontegenzeggelijk echt een behoorlijk ruige, harde en besloten mannenwereld en het fysiek zware inladen van de vele nerveuze en briesende koeien verloopt dan ook opvallend en verrassend efficiënt en zeer voorspoedig. Iedereen, variërend van de stoere truckers tot en met de behendige, rappe cowboys, telt met opperste concentratie en nauwkeurigheid het inladende vee en pent vervolgens de exacte aantallen haastig neer op kleine, sterk verfrommelde stukjes papier. We bevinden ons hier met absoluut recht in het diepe en kloppende hart van het heuse cowboyland!

Vanavond worden we buitengewoon warm en persoonlijk verwacht door Jim Woomer in de sfeervolle en donkere saloon van Prairie City, de beroemde "Shoshoni Winds". Voor een relatief betrekkelijk klein en rustig stadje als Prairie City beschikt deze specifieke kroeg over een bijzonder indrukwekkend lange en uitgestrekte, massief houten bar, waarvan de hoge wanden bovendien erg weelderig en trots gedecoreerd zijn met wel meer dan dertig imposante, griezelig opgezette koppen van geschoten herten, bruine beren en grote elanden. Dit is in deze regio dan ook zonder twijfel de onbetwiste en zeer centrale ontmoetingsplaats voor alle lokale jagers. Jim verwelkomt ons er direct met een zeer brede en enthousiaste glimlach en neemt echt werkelijk alle benodigde tijd van de wereld om ons uitgebreid te voorzien van werkelijk alle mogelijke, sappige details en waardevolle, bruikbare informatie die we maar kunnen wensen of gebruiken om de website van de Strawberry Mountain Inn nader en beter te kunnen verrijken. Hij is zelf namelijk dé absolute en onbetwiste regiospecialist als het ergens aankomt op het vinden of uitstippelen van de meest uitdagende mountainbikeroutes en trekt er zelf dan ook maar wat graag en vaak op uit met zijn eigen, hypermoderne en geavanceerde mountainbike.

Met uiterst flinke, heerlijk verkoelende glazen van een hele halve liter lokaal en sterk gebrouwen bier in de hand, vloeien de levendige en oergezellige gesprekken vanavond bijzonder en opvallend vlotjes tussen de aanwezigen: Bill (de eigenaar van de B&B), Jim (onze gedreven outdoor-specialist), Aneta (de bijzonder pientere en ambitieuze Poolse stagiaire) en mijzelf – een uiterst bescheiden en amateuristische verslaggever voor zo'n acht maanden van het jaar, en tevens een buitengewoon gepassioneerd gîte-eigenaar in de resterende vier drukke maanden. Keer op keer, bij elke reis, realiseer ik me weer ten volle dat het júist deze specifieke en fascinerende "school van het leven" is die mij zo enorm weet te interesseren en me blijvend diep weet te motiveren in wat ik doe. En op deze specifieke en bijzonder gezellige avond kroonde Jim zich ontegenzeggelijk en vol passie tot mijn bevlogen docent.

Kennen jullie Larry McGraw uit het naburige Hancockville toevallig al? Hij leidt al jarenlang een heerlijk, vrij en afgezonderd leven in een bijzonder kleine en Spartaanse prefab woning, exact zo eentje die je als klant simpelweg een paar weekjes van tevoren uit een catalogus bestelt en die dan in zijn geheel kant-en-klaar per vrachtwagen op het terrein wordt afgeleverd. Larry, die de 75 jaar inmiddels ruimschoots en glansrijk is gepasseerd, is volmaakt en absoluut gelukkig met zijn uiterst bescheiden en stille plekje in deze grote wereld. Hij is af en toe nog steeds erg actief als lokale fotograaf, heeft bijzonder groene en handige vingers in zijn bloeiende eigen moestuin, maar is toch wel verreweg het allermeest in de streek beroemd en bekend om zijn verrukkelijke, onweerstaanbare huisgemaakte appelsap. Dit bijzonder verse en zoete sap, dat hij steevast enorm gul aanbiedt en uitserveert in koele, klinkende metalen bekers, is met de allergrootste zorg en oprechte liefde samengesteld en geperst uit de rijke oogst van een viertal diverse, zeer zorgvuldig door hemzelf geselecteerde appelbomen, en bezit daardoor een wel heel bijzondere en opvallende complexiteit die qua smaak haast sterk doet denken aan het proeven van een erg goed glas wijn.

Larry is zonder twijfel een ronduit intrigerend en uiterst authentiek en uniek personage met wie ik met werkelijk alle liefde eens een hele, volle week onafgebroken zou willen optrekken, puur om urenlang en ademloos te mogen luisteren naar zijn schijnbaar onuitputtelijke, fascinerende levensverhalen en om me vervolgens eens even volledig en rustig te kunnen laten meevoeren in zijn kalme, uiterst rustgevende ritme. Vlak achter zijn meer moderne en praktische woning heeft hij overigens nog altijd een stokoude, behoorlijk verweerde houten barak in stand gehouden, waar werkelijk alles aan de binnenzijde de kenmerkende sfeer uit een heel ver, grijs verleden uitademt. De ruwe, massief houten vloerplanken kraken er zeer nadrukkelijk en gemoedelijk bij werkelijk elke stap, en het deels vergeelde, grotendeels afgebladderde antieke behang biedt aan de muren een bijzonder treffend en nostalgisch doorkijkje naar lang en reeds vervlogen decennia. Prominent aanwezig, precies in het ruime midden van het vertrek, prijkt er bovendien een prachtige, authentieke en zware massieve potkachel, sfeervol omringd door loodzware, antieke gietijzeren strijkijzers, terwijl er diverse, flink vergeelde en beduimelde tijdschriften uit die tijd nog altijd keurig en braaf binnen direct handbereik van de erg sfeervolle, houten schommelstoel ("Rocking Chair") liggen te wachten op een geïnteresseerde lezer. Vooral in het erg vroege en zeer beloftevolle voorjaar, prachtig en bijzonder rustig ingeklemd tussen zijn rijk bloeiende en groeiende moestuin, de heerlijk geurige en fris ontluikende, tere appelbomen en dit uiterst sfeervolle, sprookjesachtige "goudzoekershuisje", moet het hier ongetwijfeld werkelijk een onbeschrijfelijk, aards en prachtig klein paradijsje op aarde zijn.

Afgelopen zaterdag zijn we bovendien ontzettend gezellig met een heel klein en gemêleerd gezelschap (Stacy – de oudste dochter van Linda –, haar enthousiaste jonge zoon Tylor, Aneta en ikzelf natuurlijk) richting de bijzonder prachtige en zeer uitgestrekte ranch van Judith en Alan getrokken. Daar stonden al zeer vroeg in de ochtend maar liefst drie stoere, ronkende quads vol met ongeduld strak in het gelid op ons te wachten, en we scheurden er vrijwel onmiddellijk mee over de eindeloze en zanderige weidse prairies dwars in de uitgestrekte richting van de bijzonder imposante en hoge Strawberry Mountain. In dit enorme en oneindige, kale landschap stoor je als luidruchtige quadrijder eigenlijk absoluut geen enkele vredige of sportieve wandelaar; er is hier in de zeer wijde omtrek namelijk werkelijk he-le-maal niemand meer te bekennen, op hooguit een paar rustig grazende en half verdwaalde koeien na die ons – terwijl we hard voorbijrazen – met van die uiterst droge, ongeïnteresseerde koeienogen loom gadeslaan. Het zijn overigens tegenwoordig exact dít soort bijzonder snelle, wendbare en compacte motorvoertuigen die de moderne cowboys in deze ruwe regio inzetten en gebruiken om hun enorme, wijdverspreide kuddes vee zo efficiënt mogelijk weer bijeen te kunnen drijven. Desondanks blijft het traditionele en geliefde paard nog steeds een zeer prominente, veelgebruikte en eigenlijk onmisbare rol spelen in het harde werk, al wordt de nobele viervoeter tegenwoordig misschien wel ietsje vaker incidenteel, gericht en selectiever ingezet dan honderd jaar geleden.

Op een luie en lome zondagochtend nam Linda ons als een werkelijk heerlijke en uitermate ontspannen afsluiter mee naar een goed verborgen, gloeiend hete warmwaterbron, gelegen in een schitterende, zeer intieme en kleine groene vallei. Hier bevindt zich nog altijd een uiterst charmant, klein en tamelijk oud kuuroord, compleet uitgerust met een werkelijk heerlijk openluchtzwembad dat zeer constant en honderd procent natuurlijk wordt gevoed door weldadig, heet zwavelhoudend bronwater dat onafgebroken en direct, hevig borrelend vanuit de aarde zo het verkleurde bad in stroomt. Het weer is gelukkig nog altijd onverminderd even stralend en strakblauw, in de direct aangrenzende, weelderig groene en bloeiende prairies grazen de prachtige paarden erg vredig en onverstoorbaar, en de bijzonder authentieke, robuust historische gebouwen direct om ons heen katapulteren ons werkelijk onherroepelijk en in een mum van tijd jaren terug naar lang vervlogen en aanzienlijk kalmere tijden. Er bevindt zich inmiddels werkelijk he-le-maal en absoluut niemand meer op deze uiterst idyllische, haast paradijselijke en pure magische plek in de heuvels. Ik geef me die zondag dan ook bijzonder graag, volledig en volkomen zorgeloos over aan de serene, weldadige rust en laat de schaarse tijd er simpelweg, langzaam en loom door mijn vermoeide vingers heen wegglijden, warm en sfeervol omringd door het uitstekende en bijzonder fijne gezelschap van mijn fantastische gastheren. Eén belangrijk ding is me hier intussen namelijk wel zeer overduidelijk geworden: het is hier, diep weggestopt in het overweldigende, weidse Amerikaanse Westen, ontegenzeggelijk écht en buitengewoon goed en prachtig toeven!

Strawberry Mountain Inn B&B, Prairie City, Oregon, VS - Kaart