Golden Dreams B&B De ontmoetingsplaats voor skiërs

Bij het vallen van de avond belanden we in de dichte duisternis op de kronkelige weg vanuit Vancouver. Zo'n 111 kilometer verder naar het noorden bereiken we Whistler. Net als in Val d'Isère is de skisport hier heer en meester. In twintig jaar tijd heeft het stadje een ware boom doorgemaakt en is het uitgegroeid tot een van de meest trendy skioorden van Noord-Amerika.

Ann en Terry Spence bewonen een prachtige villa in een woonwijk vlak bij Alta Lake en Rainbow Park, een gebied dat goed beschermd wordt tegen gretige projectontwikkelaars. Terry nam ons er vanochtend mee naartoe via de "Valley Trail", een smal pad dat door het bos kronkelt en door de lokale bevolking veel wordt gebruikt om paddenstoelen te zoeken. De zon schijnt nog steeds volop; het lijkt wel alsof het hier nooit regent. Of, zoals ze in Québec steevast zeggen: we hebben ontzettend veel geluk.

Ann en Terry runnen een uitstekend lopende zaak. Die tevredenheid straalt niet alleen van hun prachtig onderhouden huis af, maar blijkt ook uit hun hele houding: ze zijn enorm positief en open. Inmiddels zitten ze alweer 15 jaar vol passie in het gastvrijheidsvak.

Ann legt uit dat het destijds nog voldoende was om simpelweg de gemeente en de buren te laten weten dat je een Bed & Breakfast wilde beginnen. Tegenwoordig is dat wel anders, met allerlei strikte en prijzige regelgeving waaraan je moet voldoen.

's Middags bezoeken we Pemberton, een klein stadje op zo'n 35 kilometer ten noorden van Whistler. Gelegen aan het einde van de bewoonde wereld, vlak voor de uitgestrekte indianenreservaten en de ruwe zandpaden van de zware houthakkersvrachtwagens, doet Pemberton me sterk denken aan Willow Creek in Noord-Californië. Dat was vroeger dé plek waar goudzoekers eens in de veertien dagen met hun krakkemikkige pick-ups naartoe trokken om een nieuwe lading proviand in te slaan.

De inheemse bevolking dwaalt er wat doelloos over straat. Ze wonen in Mount Currie, gehuisvest in treurige stacaravans en kleine hutjes.

Mocht je ooit in Pemberton komen, stop dan zeker even bij de "Pemberton General Store" op Prospect Street. Dit is een heerlijk authentieke familiezaak met een assortiment dat varieert van klassieke trapperhoeden tot geruite houthakkershemden, comfortabele mocassins en dikke winterjassen. Je kunt er zelfs een gitaar op de kop tikken en meteen de eigenaar uithoren voor de beste insidertips over de regio.

Dit was historisch gezien de plek waar goudklompjes simpelweg werden geruild voor warme dekens. Waag je overigens niet zomaar verder naar het noorden zonder eerst je laatste noodzakelijke boodschappen in Pemberton te hebben gedaan. Erg handig en gastvrij is de plaatselijke bibliotheek, waar je gratis en in alle rust even je e-mails kunt checken.

Op ongeveer 40 kilometer van Pemberton vind je de Meager Creek Hot Springs: natuurlijke terrassen met hete warmwaterbronnen waar je voor slechts 5 dollar naar hartenlust kunt baden. De onverharde weg ernaartoe is echter niet in al te beste staat en eigenlijk wat te lang en ruw voor een gewone personenauto zoals de onze. Stoere 4x4's en zware pick-ups racen er in een razend tempo overheen. Net als op de eindeloze dirt roads in het Australische Northern Territory, moet je hier echt op tijd de berm in om ze te laten passeren.

Hier in de vallei, op de vlakke en bijzonder vruchtbare gronden, worden volop aardappelen geteeld. Enkele prachtige, historische boerderijen met grote, bordeauxrood geschilderde houten hooischuren tekenen sfeervol af tegen een decor van majestueuze bergen met hagelwitte, besneeuwde toppen.

De inrichting van de keuken in de B&B doet met al zijn charmante details een beetje denken aan het sprookjeshuisje van Roodkapje. Het is er ontzettend gezellig, net als in de sfeervolle woonkamer met de knisperende open haard. Terry, die altijd jeugdig en uitermate sportief is gebleven, werkt in het winterseizoen als skileraar. Hij is dan zeven dagen per week non-stop in de weer met klanten uit de VS, Japan en de rest van Canada. Het is een extreem populaire en nogal mondaine bestemming; zijn klanten hebben dan ook veel, héél veel geld. Sommigen vliegen eerst naar Vancouver om vervolgens per helikopter rechtstreeks op de flanken van de skipistes te worden afgezet.

Vanavond staat er een stevige ijshockeywedstrijd op het programma in het splinternieuwe stadion van Whistler. Terry maakt vol trots deel uit van het team, hoewel hij vanavond zelf niet in actie komt. De gemiddelde leeftijd van de spelers ligt rond de 50 jaar, maar dat zou je absoluut niet zeggen als je ze ziet spelen: ze zijn onvoorstelbaar snel en behendig. Gehuld in helmen en zware beschermende kleding lijken het wel American football-spelers op het ijs. Er is niet bijzonder veel publiek, maar omdat Terry hier werkelijk iedereen kent, voel ik me al heel snel op mijn gemak. Het is een rauwe, authentieke ervaring, ver weg van de voorgekauwde toeristische paden. Mijn innerlijke "goudzoeker" is dan ook helemaal tevreden; ik ben volledig in mijn element hier in Canada.

De route naar Lillooet, zo'n 100 kilometer ten noorden van Pemberton, voert ons dwars door het klassieke Canada. Een onafgebroken decor van kristalheldere meren, indrukwekkende gletsjers, ruige bergen, in herfstkleuren gehulde bossen en wilde rivieren waar beren en elanden in alle rust hun dorst komen lessen. Lillooet, een typisch pioniersplaatsje met zo'n 5000 inwoners, is absoluut een stop waard. Het wordt volledig omringd door reservaten en de overgrote meerderheid van de bevolking is van inheemse afkomst. Zij zijn de trotse nazaten van de St'at'imc, een First Nations-stam die al meer dan 9000 jaar in deze woeste streek leeft.

John 'De Wilde Man'
Met zijn verfrommelde Stetson, roodgebolde sjaaltje en opvallend gebroken neus was John Millar een geharde en haast wilde man. Hij trok helemaal vanuit Texas hiernaartoe om de ultieme rust te vinden in de Coast Mountains, het uitgestrekte kustgebergte van Canada. Halverwege de Pemberton Trail bood hij steevast een slaapkamer aan reizigers die de zware tocht van Squamish naar Pemberton ondernamen. John stond in de wijde omtrek bovendien bekend als een van de meest vriendelijke trappers. Zijn kleine herberg verwierf grote faam, niet in de laatste plaats vanwege de bijzondere, authentieke maaltijden: hongerige bezoekers genoten er regelmatig van unieke gerechten die je nergens anders op de menukaart vond, waaronder een memorabele en uiterst stevige berenstoofpot.

Golden Dreams B&B, Whistler Mountain Village, BC, Canada - Kaart