Ga vanuit L'Etoile naar het centrum van het dorp en rijd rechtdoor richting Villefort tot aan de rotonde van Pradillou. Sla hier rechtsaf en vervolgens de tweede straat links, de D151 op. Volg deze weg gedurende 20 km tot aan Pied-de-Borne via Alzons, Chalbos, Les Baumes en Pantostier. Steek de brug over de Chassezac over en volg de D51 over een afstand van 7,8 km tot aan de ingang van Villefort. Neem de straat die rechts omhoog gaat naar het treinstation. Terugreis per trein (Treintijden).
Afstand: 30,11km. Maximum hoogte: 1050m. Minimum hoogte: 318m. Totaal hoogteverschil: 1029m.
IGN-kaarten: La Bastide-Puylaurent (2738E). Mont Lozère Florac PN des Cévennes (2739OT). Largentière la Bastide-Puylaurent Vivarais Cévenol (2838OT). Bessèges Les Vans Vallée du Chassezac (2839OT).
Gelegen in het massief van de Mont Lozère, onderscheidt de vallei van de Borne zich door haar diepe kloven, uitgesleten door de rivier de Borne. Het contrast tussen de granieten kliffen en de weelderige vegetatie is opvallend. Het waterpeil van de rivier varieert tussen 550m en 305m hoogte, terwijl het plateau op ongeveer 1000m hoogte ligt. Dit granietmassief heeft een bijzondere geschiedenis: het werd gescheiden van de Mont Lozère door de breuklijn van Villefort, een belangrijke geologische gebeurtenis van 305 miljoen jaar geleden. Deze breuklijn, met een noord-zuid oriëntatie, heeft een uniek landschap gecreëerd, gekenmerkt door een ruig reliëf en indrukwekkende rotsformaties.
De vallei van de Altier staat bekend om haar grandioze landschappen, naaldbossen en kristalhelder water. De Altier, een wilde rivier, ontspringt aan de voet van de top van Finiels, het hoogste punt van de Lozère, en slingert door smalle kloven en groene valleien. De vallei herbergt een opmerkelijke biodiversiteit. Er is een gevarieerde fauna te vinden: beekforellen, reeën, wilde zwijnen, maar ook roofvogels zoals de rode wouw. De flora is al even rijk, met talrijke plantensoorten die zijn aangepast aan deze bergachtige omgeving.
Gelegen aan de oude Régordane-weg, het leengoed van de Châteauneuf de Randon en later van de baronnen van Tournel, was Villefort een belangrijke doorgangsplaats. Het werd zwaar bevochten tijdens de Godsdienstoorlogen, afwisselend protestants en katholiek, en geplunderd door beide partijen. Het ligt vlakbij de Mont Lozère, het meest noordelijke bolwerk van de Camisards. De architectuur van de oude gebouwen in Villefort is kenmerkend voor de bouwstijl van lintdorpen. Enkele voorbeelden: de huizen met dubbele gewelfde portalen waren vroeger herbergen of winkels van kooplieden en ambachtslieden; het ene portaal diende als opslag voor goederen, het andere om ze tentoon te stellen. De gebeeldhouwde lateien boven de ingangen van sommige huizen in de Rue de l'Église of de Rue de la Bourgade getuigen van de vroegere activiteiten van hun bewoners. Kruiskozijnen uit de renaissance sieren de gevels.
In het hart van de Lozère, genesteld in de groene plooien van Pourcharesses, rijst het kasteel van Castanet op, een juweel uit de 16e eeuw. De geschiedenis ervan is verweven met het Franse platteland, waar kastanjebomen hoogtij vieren en de geheimen van weleer fluisteren. Gelegen op een voorgebergte, waakt het kasteel over de omgeving van Villefort, een kanton dat ooit ontsnapte aan de greep van de Gévaudan om zich onder de bescherming van het bisdom Uzès te plaatsen. De heren van Castanet, met hun landerijen die zich uitstrekten tot aan Garde-Guérin, zwoeren trouw aan de bisschop van Mende, hun leenheer. Het land van Castanet, vernoemd naar het Occitaanse "chataîgner" (kastanjeboom), is een tussenstop voor pelgrims in het Centraal Massief die de Régordane-weg bewandelen richting de abdij van Saint-Gilles. Het vormt ook de verbindingsschakel tussen Mende en Villefort, via de Soteirana, slingerend door de valleien van de Lot en de Altier.