Ga vanuit L'Etoile naar het centrum van het dorp en rijd vervolgens rechtdoor richting Villefort. Rijd door tot aan de rotonde van Pradillou, sla daar rechtsaf en meteen weer linksaf de D573 op richting Les Fagoux. Vlak voor Les Fagoux slaat u linksaf richting Saint Laurent-les-Bains via Les Anninacs, Sallèles en Tressols. Volg de D4 gedurende 4 km, via de brug van Ceytrou. Verlaat de D4 in de klim bij een scherpe bocht en neem de kleine weg rechts naar Hubac. Voeg vervolgens in op de D573 naar Nicoulaud. Sla linksaf om net voor Alzons de D151 te bereiken. Rijd omhoog via de D151 tot aan Pradillou en La Bastide.
Afstand: 35,2km. Maximum hoogte: 1051m. Minimum hoogte: 624m. Totaal hoogteverschil: 789m.
IGN-kaarten: Largentière la Bastide-Puylaurent Vivarais Cévenol (2838OT).
In deze provincie verdelen de Haut-Vivarais en de Bas-Vivarais de ruimte; de eerste verheft zich in het noorden, de tweede strekt zich uit in het zuiden. De bergen van de Vivarais zijn de stenen wachters van de oostelijke rand van het Centraal Massief. De toren van Saint Laurent-les-Bains verheft zich als een stenen schildwacht trots op een rotspunt dat uittorent over het dorp. Opgericht in de 9e eeuw, heeft ze de eeuwen doorstaan, haar zes verdiepingen door de dorpelingen bewaard als een heiligdom. Genesteld op de hoogten van de vallei van de Borne, wordt het dorp gekroond door de granieten majesteit van de Trois-Seigneurs, waarvan de flanken afdalen tot aan de daken die ze vanaf ruim honderd meter hoogte overziet, wakend over de zielen beneden. De roem van het kuuroord Saint-Laurent-les-Bains gaat terug tot de Romeinse tijd, waarbij het water van 53°C geprezen wordt om zijn therapeutische eigenschappen. De bron van Saint-Laurent, ontsproten uit de vulkanische ingewanden van de aarde, wordt sinds de middeleeuwen geprezen om haar heilzame werking. Behandelingen zoals gewichtloze modderbaden, douches in het thermale zwembad, kompressen en sessies in het vaporarium worden gegeven in de intimiteit van drie thermale baden, waar het water door ondergrondse kanalen stroomt om genezing en troost te bieden aan de vele jaarlijkse bezoekers.
Ooit waren er vier torens die de hoge bergen van deze koude streken domineerden: Loubaresse, Borne, Saint-Laurent-les-Bains en Luc. Op donkere nachten schitterden vanaf hun toppen de lichten van een immens vuur, lichtgevende bakens die de omgeving van ver verlichtten en dienden als signalen tijdens de feodale oorlogen tussen heren, die even rampzalig als frequent waren. Van deze vier torens is er één reeds verdwenen. Gelegen op 1242 meter boven de zeespiegel, op de uitgedoofde en opgevulde monding van een van de oudste vulkanen in de Vivarais, had deze toren — die van ver een zeer schilderachtig en opvallend effect in het landschap produceerde — de tand des tijds doorstaan. Minder dan vijf jaar geleden kwam er echter een man die weinig op had met oude ruïnes; hij liet de toren afbreken en met de grond gelijkmaken, om de materialen te gebruiken voor de wederopbouw van de parochiekerk van Loubaresse. Vanaf Les Chambons naar Loubaresse, een dorp dat uitsluitend bestond uit muildierdrijvers — robuuste en moedige bergbewoners die de moed en vaardigheid, zij het minder de gratie en kokette elegantie, van Andalusische muildierdrijvers bezaten; en van Loubaresse naar Chat-del-Bos, waar de weg passeert die naar Saint-Laurent-les-Bains leidt (wat slechts een mijl verderop ligt), verdwijnt elk breed uitgesleten pad. Men ziet enkel weilanden en velden voor zich, waarlangs mens en dier hun weg zoeken.