Vanuit L'Etoile steekt u de brug over de Allier over en slaat u linksaf de D906 op richting Langogne, tot aan Rogleton. Sla rechtsaf de D154 op via Laveyrune en de Pranlac-brug over de Allier. Keer na 500 meter terug naar de D906 en neem vervolgens het kleine weggetje links dat omhoog loopt richting Luc. Sla in het centrum van het dorp linksaf en volg deze weg tot Espradels. Sla linksaf richting Cheylard-l'Evêque. In het centrum van het dorp slaat u linksaf de D71 op en fietst u door de bossen van Mercoire en Gardille naar Chazeaux. Sla linksaf de D6 op en volg deze terug naar La Bastide-Puylaurent via Mirandol, Chasseradès, Chabalier, het kasteel van Chabaleyret, Masméjean en Les Huttes.
Afstand: 48,4 km. Maximale hoogte: 1365m. Minimale hoogte: 974m. Cumulatief hoogteverschil: 762m.
IGN-kaarten: Langogne (2737E). La Bastide-Puylaurent (2738E). Le Bleymard (2738W). Largentière la Bastide-Puylaurent Vivarais Cévenol (2838OT).
Het kasteel van Luc vindt zijn oorsprong in een ver verleden. Het werd gebouwd op een plek die ooit door de Kelten werd bewoond, aan de rand van het bos van Mercoire, waarachter het mysterieuze Tanargue-massief schuilgaat. De bouw vond plaats tussen de 6e en 10e eeuw, in een tijd dat Gévaudan een onafhankelijke provincie was, verdeeld in acht baronieën. Het was eigendom van de heren van Luc, die verbonden waren aan de machtige baronnen van Randon en, via hen, aan het Huis van Joyeuse, een van de meest illustere adellijke families van Frankrijk. De heren van Luc stonden bekend om hun moed, vroomheid en gevoel voor rechtvaardigheid. Ze bezaten het voorrecht om munten te slaan, belastingen te heffen, recht te spreken en oorlog te voeren. Gerespecteerd en gevreesd door hun vazallen, waren ze eveneens genereus en beschermend voor de behoeftigen, zieken en pelgrims, die in hun kasteel onderdak en hulp vonden.
De gemeente Cheylard-l'Evêque werd in 1888 opgericht, na een afsplitsing van Chaudeyrac. Gelegen in een kleine, prachtig bewaarde vallei waar u zich gemakkelijk kunt voorstellen hoe de inwoners van de Lozère in de vorige eeuw leefden, biedt Cheylard-l'Evêque de rust en charme van een klein paradijs. De winters in Cheylard zijn streng en de smalle wegen worden vaak geblokkeerd door sneeuw. Tijdens deze lange sneeuwmaanden steunen de bewoners elkaar om boodschappen of brood te halen, de post op te pikken of de wegen begaanbaar te maken. Het uitgestrekte staatsbos van Mercoire levert al het hout dat de inwoners nodig hebben. In september en oktober trekt iedereen eropuit om paddenstoelen te zoeken: eekhoorntjesbrood, cantharellen, schapenvoetjes, enz. Veel toeristen komen speciaal hiervoor uit steden in de departementen Gard en Haute-Loire. Er wordt ook op forel gevist in de Langouyrou, een riviertje dat bij Langogne in de Allier uitmondt. Het is een waarlijk tijdloos dorpje.
De abdij van Mercoire bezat in de 12e eeuw een zesde van het 10.000 hectare grote bos van Mercoire, een landgoed dat haar door Guillaume de Randon was geschonken. Om in haar levensonderhoud te voorzien, bezat de abdij ook landerijen in de Vivarais, Velay en Gévaudan, waaruit zij inkomsten haalde in de vorm van tarwe, rogge, kippen, boter, kaas, wijn, olie en kastanjes. Aan het einde van de 13e eeuw telde het klooster hier 50 nonnen en 15 novicen of adellijke jongedames die er werden opgevoed. In de 15e eeuw waren er nog maar vijftien over, en tijdens de Franse Revolutie slechts zeven. De afgelegen ligging kon de abdij niet behoeden voor verwoestingen, te beginnen met de aanval door de hugenoten van kapitein Merle in 1578. In 1773 legde een brand het gehele klooster in de as, met uitzondering van de kerk en de kapel. Grote schenkingen maakten vervolgens de bouw van nieuwe gebouwen mogelijk, maar twintig jaar later werd de abdij met haar landerijen als nationaal bezit verkocht en rond 1875 omgebouwd tot een boerderij.
Ten zuidwesten van Chasseradès verrees het kasteel van Mirandol, waarvan de naam (verwijzend naar een weids uitzicht) de ligging treffend beschrijft. Het was de zetel van een belangrijke heerlijkheid (een van de twaalf baronieën of landhuizen van Gévaudan). Tijdens de romaanse periode was het in handen van de oude ridderschap van Naves. Guillaume de Naves was in 1207 parochiaan van La Garde-Guérin. Guérin de Naves, heer van Mirandol, trad in 1267 op als getuige bij een eerbetoon aan Guigues, baron van Tournel. Iets verder naar het westen, via het smalle asfaltweggetje dat is gemarkeerd met granieten kruisen, bereikt men Saint-Frézal-d'Albuges.
De trein die Mende via Allenc en Belvezet verbindt met La Bastide-Puylaurent, stopt nog altijd bij het kleine station, ongeveer 1 km verwijderd van Chasseradès. In de winter raakte deze spoorlijn vaak geblokkeerd door sneeuwbanken, waardoor er speciale sneeuwgalerijen (tunnels) gebouwd moesten worden. Het is een uitstekend en betaalbaar vervoermiddel, zeer aangenaam en vrij uniek in Frankrijk. U kunt zelfs uw fiets meenemen in de trein. Om de trein te laten stoppen, dient u op het perron duidelijk een teken met uw hand te geven. Het spoorviaduct van Mirandol is zeer indrukwekkend; het overspant de rivier de Chassezac, die hier al de vorm van een kleine kloof aanneemt en stroomafwaarts richting La Garde-Guérin overgaat in een diepe, imposante ravijn. Net als de Allier ontspringt ook de Chassezac op de Moure de la Gardille.