Neem de trein vanaf het station La Bastide - Saint-Laurent-les-Bains naar Langeac (Dienstregeling). Bij aankomst in Langeac rijdt u het stadscentrum in en neemt u de D585, die via Chanteuges, Saint-Arcons-d'Allier, Bourleyre, Saugues en Esplantas naar de Moulin de Fortune leidt. Vervolg uw weg over deze weg, die overgaat in de D985, naar Châteauneuf-de-Randon. Sla linksaf de N88 op en ga daarna rechtsaf richting Villeneuve via Les Maurels. Sla rechtsaf de D206 op naar Les Chazeaux. Hier voegt u in op de D6; volg deze terug naar La Bastide via Mirandol, Chasseradès en Masméjean.
Afstand: 95,7 km. Maximale hoogte: 1275 m. Minimale hoogte: 489 m. Cumulatief hoogteverschil: 878 m.
IGN-kaarten: Langeac (2635E). Saugues (2636E). Grandrieu (2737W). La Bastide-Puylaurent (2738E). Le Bleymard (2738W). Largentière la Bastide-Puylaurent Vivarais Cévenol (2838OT).
Langeac, een charmant stadje in het zuiden van de Auvergne, is rijk aan geschiedenis en tradities. Het beschikt over een opmerkelijk architecturaal erfgoed, met name een gotische kerk met elementen uit de 12e tot de 16e eeuw en diverse oude herenhuizen. Langeac was een van de ‘dertien goede steden van de Auvergne’ die vertegenwoordigd waren in de Staten-Generaal van de provincie, en kreeg in 1786 de markies de Lafayette op bezoek. Elk jaar markeren traditionele festiviteiten de zomer, zoals het feest van Saint-Gal en de "Belle Journée" die de vrijheid viert. Het Jacquemart-museum, gevestigd in een 16e-eeuws gebouw, toont de geschiedenis van de ambachten die de stad hebben gevormd, en de wekelijkse markt verlevendigt het centrum. Langeac valt ook op door zijn moderne industrieën (hout, plastic, voedingsmiddelen) en zijn toeristische aantrekkingskracht. Gelegen in het hart van de Gorges de l'Allier, is het een ideale bestemming voor liefhebbers van natuur, wandelen en buitensporten. Het klooster Sainte-Catherine-de-Sienne werd in 1623 gesticht door zuster Agnès de Jésus, een dominicaanse en spirituele figuur die vele roepingen inspireerde. Zij werd in 1994 zalig verklaard en haar spirituele erfenis leeft voort binnen de dominicaanse gemeenschap. De Allier, de rivier die de regio doorkruist, wordt omzoomd door pittoreske plekken: van Châteauneuf-de-Randon tot Langeac vindt men kerken, in de rotsen uitgehouwen kapellen en schilderachtige dorpjes als Chilhac en Lavoûte-Chilhac, die zowel schilders als pelgrims inspireren. Deze plaatsen bieden bezoekers een unieke mix van ongerepte natuur en lokale cultuur, aangevuld met een verrassend mild klimaat dat typisch is voor de streek.
De Margeride, een bergachtige en landelijke streek in de Lozère, heeft ondanks zijn isolement en barre natuurlijke omstandigheden een traditioneel karakter en een sterke identiteit behouden. Dit gebied is erin geslaagd een agropastorale levenswijze in stand te houden, gestructureerd rond kleine dorpen en gemeenschappelijke gronden, met praktijken zoals bossen en weiden die collectief door de inwoners worden gebruikt. Het landschap wordt gekenmerkt door een afwisseling van akkers, weilanden, bossen en heidevelden, afhankelijk van het reliëf. Historisch gezien kende de Margeride een economie gericht op veeteelt en kleinschalige landbouw, met versnipperde percelen en een productie die voornamelijk bedoeld was voor eigen levensonderhoud. Hoewel de emigratie aanzienlijk was, heeft deze de regio niet volledig ontvolkt; het geboortecijfer bleef er relatief hoog, waardoor de continuïteit van de boerderijen en tradities werd gewaarborgd. De sterke band van de families met hun land heeft het landschap behouden en de verkoop van eigendommen beperkt, wat de landstructuur en het kleinbezit ten goede is gekomen. Toch evolueert de Margeride langzaam: de mechanisatie en specialisatie van de landbouw, hoewel minder vergevorderd dan in andere regio's, veranderen gaandeweg het landschap. Herbebossing en de uitbreiding van weilanden ten koste van akkerbouw getuigen van een vereenvoudiging van de landbouw. Het verdwijnen van bepaalde gemeenschapsstructuren, zoals de ‘zusters’ van Saugues die ooit het sociale leven ondersteunden, markeert de overgang van dit traditionele model naar een modernere samenleving.
Châteauneuf-de-Randon is een historisch dorp dat al in 1227 werd vermeld onder de naam "Castrum Novum". Gelegen in de Margeride, werd het dorp een belangrijk bolwerk onder de familie De Randon en speelde het een strategische rol tijdens de Honderdjarige Oorlog, met name tijdens het beleg in 1380 onder leiding van Bertrand Du Guesclin, die hierbij om het leven kwam. In de middeleeuwen bloeide de stad en werd het een belangrijk handelscentrum, maar in de 18e eeuw raakte het in verval, voornamelijk door concurrentie van naburige steden. Tegenwoordig bewaart het een rijk erfgoed, zoals het middeleeuwse kasteel en de romaanse kerk, beide geclassificeerd als historisch monument. Dankzij de beschermde natuurlijke omgeving (ZNIEFF) trekt het dorp bezoekers die op zoek zijn naar ongerepte landschappen en rust, omringd door bergen en bossen met een gevarieerde flora en fauna. Châteauneuf-de-Randon kent een intens agrarisch verleden, met name dankzij de veemarkten die de regio aan het begin van de 20e eeuw beroemd maakten. Met de bevolkingskrimp zijn deze markten echter langzaam verdwenen. Tegenwoordig telt het dorp nog maar een paar honderd inwoners, een sterke daling vergeleken met de 1.502 inwoners in 1856. Het gemeenschapsleven werd soms gekenmerkt door markante gemeentelijke projecten, zoals de bouw van een openbare fontein in 1929, wat destijds tot flinke discussies onder de bewoners leidde. Het dorp blijft een plek vol herinneringen en eert Du Guesclin nog altijd met een bronzen standbeeld dat in 1894 werd onthuld. De geschiedenis van het dorp illustreert perfect de beproevingen en transformaties van Frankrijk door de eeuwen heen, getekend door conflicten, economische veranderingen en cultureel erfgoed.