Volg de D6 langs de Allier en passeer Masméjean, het kasteel van Chabaleyret, Chabalier, Chasseradès, Mirandol en Chazeaux. Sla rechtsaf de D71 op naar Saint-Flour-de-Mercoire, rijd door het bos van Mercoire en passeer de abdij van Mercoire, Cheylard-l'Évêque, Laubarnès, Les Huttes en L'Herm. In Saint-Flour slaat u rechtsaf richting de begraafplaats en de oude Moulin de Saint-Flour. Volg dit weggetje tot aan het standbeeld van Sainte Germaine en het Domaine des Choisinets. Sla vervolgens linksaf richting Langogne, neem daarna de D326 en vervolgens de D392 om via L’Hermet-Chabalier en Saint-Alban-en-Montagne in Le Plagnal te komen. Sla rechtsaf de D292 op richting Chaze-Neuve en Cellier-du-Luc, en volg daarna de D192 naar Luc. Sla vervolgens linksaf de D906 op voor 1,7 km en ga daarna weer linksaf de D76 op. Steek de brug van Pranlac over en vervolg uw weg over de D154 naar Rogleton via Laveyrune. Sla tot slot linksaf de D906 op terug naar La Bastide-Puylaurent.
Afstand: 77 km. Maximale hoogte: 1365 m. Minimale hoogte: 902 m. Cumulatief hoogteverschil: 1215 m.
IGN-kaarten: 2838OT - Largentière, La Bastide-Puylaurent, Vivarais Cévenol. 2738SB - Le Bleymard, La Bastide-Puylaurent. 2737SB - Langogne, Grandrieu.
De abdij van Mercoire, in de 12e eeuw gesticht dankzij een schenking van Guillaume de Randon (baron de Randon), zag haar domein en invloed snel groeien. Aanvankelijk was de abdij verbonden met die van Mazan. Ze ontwikkelde volop landbouwactiviteiten en profiteerde van donaties, met name van de familie Randon, waardoor de gemeenschap al snel uit zo'n 50 nonnen en 15 adellijke novicen bestond. In de loop der eeuwen kende de abdij echter periodes van verval: in de 15e eeuw liep het aantal bewoners terug en tijdens de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw werd het complex verwoest door de hugenootse kapitein Matthieu Merle. Hoewel de abdij in de 17e eeuw gedeeltelijk werd herbouwd, raakte ze geleidelijk in verval en werd ze in 1773 door een brand vrijwel volledig verwoest. Tijdens de Franse Revolutie werden de laatste nonnen onteigend en werd de abdij in 1793 als nationaal bezit verkocht, ondanks pogingen van afgevaardigde Alexandre-Paul de Randon om het complex te behouden. Het gebouw werd in 1875 omgebouwd tot boerderij en is sinds 1923 in het bezit van de familie Malzieu.
Het landgoed Choisinets, al in de 12e eeuw vermeld onder de bezittingen van de heren van Randon, kent een turbulente geschiedenis. In 1286 werd het eigendom van Guillaume de Randon bevestigd, waarna Borbal de Chausines in de 14e eeuw een Engelse aanval wist af te slaan, wat het strategische belang tijdens de Honderdjarige Oorlog onderstreept. Vanaf 1500 werd de tak Bordal onderdeel van het domein Choisinets, en de familie De la Tour liet er via diverse erfenissen en verkopen haar sporen na, onder meer door de bouw van een toren in 1650. In de 18e eeuw werd het landgoed opgeschud door de Revolutie, waarna het werd opgedeeld en deels overgedragen aan de bewoners. In 1840 kwam het eigendom in handen van Antoine Bonnefille, een kinderloze boer, die het vervolgens schonk aan pater Favier om er een weeshuis op te richten. Dit weeshuis werd uitgebouwd door de Broeders van de Christelijke Scholen, die het landgoed vergrootten en tussen 1863 en 1867 een kerk bouwden. In 1908 dwongen anti-congregationele wetten echter tot de sluiting van het weeshuis, waarna het pand werd verhuurd en geëxploiteerd door wisselende beheerders. Het landgoed werd bovendien getroffen door twee branden: één in 1904 waarbij stallen en schuren werden beschadigd, en een zeer zware brand in 1926 die vrijwel alle gebouwen verwoestte, met uitzondering van de boerderij. Dankzij een inzamelingsactie kon het dak van de kerk worden herbouwd. Vervolgens is het pand nog enkele keren verkocht, totdat de vereniging "Le Choisinaît" in 2003 eigenaar werd en zo het behoud van dit historische erfgoed veiligstelde.
Langogne, gesticht in 998, beschikt over een opmerkelijk architectonisch erfgoed. De romaanse Saint-Pierre kerk, gebouwd in de 11e eeuw en aangepast in de 15e en 17e eeuw, is een belangrijke getuige van de rijke geschiedenis. De Bourgondisch-romaanse stijl en de gehistorieerde kapitelen maken het tot een niet te missen historisch monument. De stad heeft daarnaast een 18e-eeuwse graanmarkt, een belangrijk regionaal handelspunt dat eveneens op de monumentenlijst staat. Langogne werd sterk getekend door de godsdienstoorlogen, met in het bijzonder de verwoestende doortocht van het hugenotenleger van Mathieu Merle in 1568, waarna herbouw plaatsvond in de flamboyante gotische stijl. Middeleeuwse architectuur is nog altijd prominent aanwezig, te zien aan de uitkragende huizen, de glas-in-loodramen en de versterkte torens. De stad, ooit een bloeiend handelsknooppunt, staat tegenwoordig bekend om zijn musea en historische bezienswaardigheden, zoals de Filature des Calquières, die herinneren aan het industriële textielverleden. Dankzij de schitterende ligging tussen bossen, heuvels en rivieren is Langogne tevens een geliefde bestemming voor liefhebbers van natuur, erfgoed en geschiedenis.
Het Château de Luc, gelegen op een rotspunt met uitzicht op de vallei van de Allier, is een indrukwekkend overblijfsel van de feodale geschiedenis van de Gévaudan (het huidige departement Lozère). Dit middeleeuwse kasteel, gebouwd tussen de 6e en 10e eeuw en destijds de grenspost tussen de Vivarais en de Gévaudan, bezette een zeer strategische positie op de Régordane-weg, een essentiële route voor pelgrims, kruisvaarders en kooplieden. De robuuste vesting met haar donjon, kapel en versterkte muren werd destijds als vrijwel onneembaar beschouwd. Door de eeuwen heen was het kasteel het toneel van talloze historische gebeurtenissen. Het bewees zijn defensieve kracht tijdens de Honderdjarige Oorlog in 1380, toen een bende huurlingen met hulp van plaatselijke ridders werd teruggedrongen. Tijdens de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw bleef het kasteel de Franse koning trouw en werd het beschermd door een koninklijk garnizoen. In 1630 gaf kardinaal Richelieu echter de opdracht tot sloop om opstandige edelen te verzwakken, waarna het kasteel langzaam in verval raakte. In de 19e eeuw werd de ruïne van de donjon omgevormd tot een kapel en werd er een Mariabeeld bovenop geplaatst, waardoor de plek opnieuw een religieuze en symbolische betekenis kreeg. Sinds 1986 is het kasteel geklasseerd als historisch monument en zet de vereniging Vrienden van het Kasteel van Luc zich in voor de restauratie. Vandaag de dag weerspiegelen de ruïnes van het Château de Luc de historische rijkdom en de complexiteit van de tijdperken die het heeft doorstaan: van de feodale periode tot aan de Revolutie, inclusief de godsdienstoorlogen en de sloop in opdracht van Richelieu.