Verlaat het park van L'Etoile via de poort, steek de weg over en ga onder de spoorlijn door via de tunnel. Ga dan verder tot aan de kruising, sla rechtsaf op het niveau van de tennisbaan en ga vervolgens linksaf door de kleine woonwijk over te steken. Klim rechts op het pad en sluit aan op de GR7 die de Mourade, het ravijn van Chambounet, de Pont des Taillades en de Moure des Estombes kruist. Verlaat de GR en neem het pad naar rechts, sla 500 meter verder weer rechtsaf een pad op dat afdaalt naar de Allier-vallei tot aan de rivier de Fraisse die je droogvoets oversteekt. Er tegenover is een ietwat steile maar korte klim, waarna je afdaalt naar La Bastide, via de overweg en het station.
Lengte: 14 km, Hoogste punt: 1328 m, Minimale hoogte: 1014 m, Totaal Hoogteverschil: 429 m
IGN Kaarten: La Bastide-Puylaurent (2738E). Largentière La Bastide-Puylaurent Vivarais Cévenol (2838OT)
Aan het begin van de 16e eeuw was La Bastide een klein dorpje van zeven of acht huizen op de rechteroever van de Allier, verdeeld over twee gebieden: het Gévaudane-deel met de Bastide-boerderij, nu genaamd "Trouillas", en het Vivaroise-deel. Chambelongue, waar nog een paar grote boerderijen en belangrijke landgoederen bestonden. De structuur van het dorp bleef tot 1810 grotendeels ongewijzigd, met slechts enkele extra gebouwen. In de omliggende valleien bestonden landgoederen zoals de boerderij van Huttes en vier "aanzienlijke huizen" in de vallei van Rieufret, evenals een verdwenen gehucht genaamd Malataverne, voorheen verbonden met de medeheerschappijen tussen de abdij van Chambons en de burggraaf de Polignac. Door de eeuwen heen is La Bastide een kruispunt geweest voor pelgrims en handelaars dankzij de ligging aan de Regordane-weg die de Gard met de Haute-Loire verbindt. De ontwikkeling kreeg in de 19e eeuw een nieuwe impuls met de komst van de spoorweg, waardoor de regio werd opengesteld voor reizigers en de houthandel en de doorvoer van steenkool werden aangemoedigd. De nabijheid van het kuuroord Saint-Laurent-les-Bains en de abdij Notre-Dame-des-Neiges heeft ook bijgedragen aan de dynamiek van het dorp.
De GR®7 is een langeafstandswandelpad dat zich uitstrekt van de Vogezen tot de Pyreneeën en de waterscheiding tussen de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan volgt. Het doorkruist een grote verscheidenheid aan landschappen, waaronder nationale parken, heuvels, oude massieven en verschillende terroirs. De route begint bij de Ballon d'Alsace in de Vogezen en passeert emblematische plaatsen als Remiremont, Epinal, Vittel en Dijon, voordat hij Bourgondië binnenrijdt en de wijngaarden van de Hautes Côtes de Beaune volgt. Het volgende deel, tussen Mâcon en Castelnaudary, doorkruist het Centraal Massief en loopt door regionale natuurparken en bergen zoals de Mézenc en de Mont Lozère. Wandelaars ontdekken gevarieerde landschappen, pittoreske dorpjes en een rijk cultureel erfgoed. De laatste etappe, via het natuurpark van de Catalaanse Pyreneeën en het land van de Katharen, leidt uiteindelijk naar Andorra, wat het einde markeert van deze uitzonderlijke reis van 1.000 km door Frankrijk.
Margeride, een landelijke regio van het Centraal Massief, evolueert naar meer gespecialiseerde landbouw, maar behoudt unieke kenmerken. De intensivering en mechanisatie verliepen traag, deels vanwege de vertraging ten opzichte van andere regio's en de specifieke kenmerken van het milieu, met name het barre klimaat en de minder vruchtbare gronden. Boerderijen zijn weliswaar uitgebreid, maar blijven relatief klein, vaak tussen de 20 en 25 hectare, en het land is in handen van lokale eigenaren, wat de verkoop ervan beperkt. De veranderingen in de landbouw zijn, hoewel ze aanwezig zijn, onvolledig. De veehouderij van vleeskalveren, ooit belangrijk, is in verval geraakt ten gunste van de melkveehouderij, met de introductie van rassen als Abondance en Fries. De schapenhouderij blijft echter als aanvulling fungeren en helpt de inkomens te diversifiëren. Het verzamelen van producten als bosbessen en paddenstoelen blijft eveneens een traditionele bezigheid, al wordt dit lokaal nog maar zelden gewaardeerd. Margeride combineert zo landbouwmodernisering en tradities, met de uitbreiding van de melkproductie en het behoud van oude praktijken, zoals de schapenhouderij en het verzamelen. Als landbouw de belangrijkste activiteit blijft, is de economie sterk afhankelijk van de buitenlandse handel, omdat de regio geen significante lokale transformaties van haar productie heeft ontwikkeld. Margeride bevindt zich nu op een keerpunt, met een vergrijzende bevolking en weinig economische diversificatie, wat zou kunnen leiden tot landverlating en de uitbreiding van bossen. Het behoudt echter zijn landelijke karakter en zijn authentieke landschap.