Als u L'Étoile via de poort verlaat, steekt u de straat over en loopt u via de tunnel onder de spoorlijn door. Ga vervolgens verder tot aan het kruispunt, sla rechtsaf ter hoogte van de tennisbaan en ga dan linksaf door de kleine woonwijk. Klim naar rechts het pad op en sluit aan op de GR®7 die de Mourade, het ravijn van Chambounet, de Pont des Taillades en de Moure des Estombes doorkruist. Verlaat de GR en neem het pad naar rechts, sla 500 meter verderop weer rechtsaf op een pad dat afdaalt naar de vallei van de Allier tot aan de rivier de Fraisse die u via een doorwaadbare plaats oversteekt. Tegenover ligt een enigszins steile maar korte klim, waarna u afdaalt naar La Bastide via de spoorwegovergang en het station.
Rondwandeling via de Moure de la Gardille
Afstand : 14 km
Maximale hoogte : 1328 m | Minimale hoogte : 1014 m
Totaal hoogteverschil : 429 m
IGN-kaarten : La Bastide-Puylaurent (2738E) / Largentière la Bastide-Puylaurent Vivarais Cévenol (2838OT).
🖨️ De routebeschrijving afdrukken
Aan het begin van de 16e eeuw was La Bastide een klein dorpje met zeven of acht huizen op de rechteroever van de Allier, verdeeld over twee gebieden: het Gévaudan-deel met de boerderij Bastide, tegenwoordig Trouillas genoemd, en het Vivarais-deel, Chambelongue, waar enkele grote boerderijen en aanzienlijke woningen stonden. Deze dorpsstructuur bleef tot 1810 grotendeels ongewijzigd, met slechts enkele extra gebouwen. In de omliggende valleien bevonden zich landgoederen zoals de boerderij van Huttes en vier "aanzienlijke huizen" in de vallei van Rieufret, evenals een verdwenen gehucht genaamd Malataverne, voorheen verbonden met het medeheerschap van de abdij van Chambons en de burggraaf van Polignac. Door de eeuwen heen diende La Bastide als doorgangsplaats voor pelgrims en handelaren dankzij de ligging aan de Regordane-weg die de Gard met de Haute-Loire verbindt. De ontwikkeling kreeg een nieuwe impuls in de 19e eeuw met de komst van de spoorweg, waardoor de regio werd opengesteld voor reizigers en de houthandel en de doorvoer van steenkool werden bevorderd. De nabijheid van het kuuroord Saint-Laurent-les-Bains en de abdij Notre-Dame-des-Neiges heeft ook bijgedragen aan de dynamiek van het dorp.
De GR®7 is een langeafstandswandelpad dat zich uitstrekt van de Vogezen tot de Pyreneeën en de waterscheiding tussen de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan volgt. Het doorkruist een grote verscheidenheid aan landschappen, waaronder nationale parken, heuvels, oude massieven en verschillende terroirs. De route begint bij de Ballon d'Alsace in de Vogezen en passeert iconische locaties als Remiremont, Épinal, Vittel en Dijon, alvorens Bourgondië binnen te gaan en langs de wijngaarden van de Hautes Côtes de Beaune te trekken. Het volgende traject, tussen Mâcon en Castelnaudary, doorkruist het Centraal Massief, en passeert regionale natuurparken en bergen zoals de Mézenc en de Mont Lozère. Wandelaars ontdekken gevarieerde landschappen, pittoreske dorpjes en een rijk cultureel erfgoed. De laatste etappe, via het Regionaal Natuurpark van de Catalaanse Pyreneeën en het land van de Katharen (Pays Cathare), leidt uiteindelijk naar Andorra, wat het einde markeert van deze uitzonderlijke reis van 1.000 km door Frankrijk.
De Margeride, een landelijke regio van het Centraal Massief, evolueert naar een meer gespecialiseerde landbouw, maar behoudt haar unieke kenmerken. De intensivering en mechanisatie verliepen traag, deels vanwege de achterstand ten opzichte van andere regio's en de specifieke kenmerken van de omgeving, met name het barre klimaat en de minder vruchtbare bodem. Boerderijen zijn weliswaar groter geworden, maar blijven relatief klein, vaak tussen de 20 en 25 hectare, en het land is in handen van lokale eigenaren, wat de verkoop van grond beperkt. De veranderingen in de landbouw zijn, hoewel aanwezig, onvolledig. De veehouderij van vleeskalveren, ooit belangrijk, is afgenomen ten gunste van de melkveehouderij, met de introductie van rassen als de Abondance en de Frisonne. De schapenhouderij blijft echter als aanvulling bestaan en helpt de inkomsten te diversifiëren. Het verzamelen van producten als bosbessen en paddenstoelen blijft ook een traditionele activiteit, hoewel deze lokaal nog maar zelden commercieel wordt gewaardeerd. De Margeride combineert zo landbouwmodernisering met tradities, door de uitbreiding van de melkproductie en het behoud van oude praktijken, zoals het houden van schapen en de pluk. Hoewel de landbouw de belangrijkste activiteit blijft, is de economie sterk afhankelijk van externe handel, omdat de regio geen significante lokale verwerking van haar producten heeft ontwikkeld. De Margeride bevindt zich tegenwoordig op een keerpunt, met een vergrijzende bevolking en weinig economische diversificatie, wat zou kunnen leiden tot landverlating en de uitbreiding van bossen. Desondanks behoudt de regio haar landelijke karakter en haar authentieke landschap.