Op 24 juli 1702 wordt abt du Chayla vermoord in Pont-de-Montvert. Esprit Séguier, de leider, wordt kort daarna op dezelfde plek gevangengenomen en geëxecuteerd. Joany, een dakpannenmaker uit Plôs en voormalig soldaat van het koninklijke leger, maakt deel uit van de troepen van de opstandelingen in Pont-de-Montvert. Hij zal de camisard-leider van de Mont Lozère worden. Op 21 en 22 december 1702 slacht hij het garnizoen van de Prins van Conti af in Génolhac, in de huizen die zijn omgevormd tot een kazerne voor dragonders (huizen van de familie Leyris du Péras, protestanten die naar Zwitserland zijn geëmigreerd).
Hij hernieuwt zijn aanvallen op 28 december 1702 en op 31 januari 1703 (waarbij hij het volledige garnizoen doodt in de zogenaamde dragonderkazerne, in de Rue Basse). Op 13 februari valt Marcilly met 600 mannen de 800 mannen van Joany aan, die zich terugtrekken naar de oevers van de Gardonnette. Op 16 februari verbrandt Joany de kerk en 27 huizen in de Ribeyrette in Chamborigaud. Hij vermoordt 26 mensen. Op de 26e stuurt M. de Julien 150 miquelets. Joany, gewaarschuwd, trekt zich terug naar Vialas en Génolhac. Op 10 maart wordt Vialas geplunderd en uitgemoord door M. de Julien. Joany vernietigt het dorp L'Hôpital op de Mont Lozère.
In 1704 staat Castanet vooral bekend om zijn steun aan Joany, een andere camisard-leider, in de strijd tegen de koninklijke troepen. Hun samenwerking maakte het mogelijk om gewaagde aanvallen uit te voeren op de Franse garnizoenen, wat aanzienlijke verliezen voor het koninklijke leger veroorzaakte. De grot van de Fau des Armes op de Mont Lozère met zijn arsenaal wordt ontdekt.
Een andere camisard-leider, Roland, vermoordt de laatste overgebleven katholieken bij hen thuis in Génolhac. De Maarschalk van Montrevel stuurt vervolgens 6 compagnieën van miquelets naar Génolhac. Joany, gewaarschuwd door zijn spionnen, trekt zich terug naar de Mont Lozère.
In september 1704 steekt Joany de kerk van Concoules in brand en steelt hij 300 schapen en 50 koeien. Hij geeft zich echter over aan Montrevel, die hem een luitenantschap in het Spaanse leger toekent. In 1705 deserteert Joany en wordt hij gevangengezet in Montpellier. Op 24 september kondigt Villars de koning aan dat hij het land heeft gepacificeerd. In 1710 ontsnapt Joany uit Montpellier. Hij wordt gearresteerd en gevangengezet in Agde. Hij ontsnapt opnieuw en keert terug naar Génolhac. Wanneer hij wordt gearresteerd en naar Alais wordt geleid, probeert hij te ontsnappen maar wordt hij neergeschoten door de mannen van Sénéchas op de oude brug van Mas.
In 1723 decimeert een vreselijke pestepidemie Génolhac (130 slachtoffers op 904 inwoners), dat dit jaar vrijgesteld zal worden van belastingen. In 1779 verkopen de Prinsen van Conti hun land in Génolhac aan Claude François de Roche, die de eerste heer zal zijn van de laatste feodale familie, medeheer met de Bisschop van Uzès in Génolhac. In 1787 maakt het Tolerantie-edict het mogelijk voor protestanten om hun geloof te belijden. Documentatie- en Archiefcentrum van het PNC. Waarnemingen, vertalingen en schetsen door Jean Pellet.
Abt du Chayla is een tragische en emblematische figuur die een rol speelt in de tumultueuze geschiedenis van de camisards en het religieuze conflict in Frankrijk aan het begin van de 18e eeuw. Zijn moord op 24 juli 1702 in Pont-de-Montvert markeert het begin van een periode van groot geweld en opstand voor de protestanten, die toen vochten tegen een heftige repressie. Als katholieke priester werd abt du Chayla in deze context ook beschouwd als een controversieel persoon. In plaats van buiten het conflict te blijven, werd hij gezien als een verdediger van de koninklijke macht, wat hem de vijandigheid van sommige protestanten opleverde. Zijn rol in de bezetting van gebedshuizen en zijn standpunt ter ondersteuning van de koninklijke autoriteit droegen bij aan zijn impopulariteit binnen de lokale protestantse gemeenschappen. Zijn moord, beschouwd als een reactie op de gewelddadige repressie van de Staat, gooide olie op het vuur en verergerde de spanningen tussen katholieken en protestanten. Het was een tragische oorlogsdaad die getuigt van de wanhopige situatie van de protestanten in die tijd en de extremen waartoe sommigen bereid waren te gaan om hun geloof en hun rechten te verdedigen. Abt du Chayla wordt vaak aangehaald als een martelaar in het protestantse verhaal, maar zijn geschiedenis is ook een illustratie van de complexiteit van de relaties tussen de verschillende religieuze gemeenschappen in die tijd.
Esprit Séguier is bekend om zijn rol als leider onder de opstandelingen. Aan het begin van de camisard-opstand belichaamt hij de geest van weerstand en verzet tegen de onderdrukking van de koninklijke autoriteiten, die een strenge repressie tegen de protestanten voerden. Zijn figuur wordt vooral centraal na de moord op abt du Chayla in 1702. Als leider organiseert en leidt Esprit Séguier verschillende militaire acties tegen de royalistische troepen. Zijn aanpak wordt vaak gekenmerkt door guerrillatactieken, waarbij hij zijn kennis van het terrein van de Cevennen gebruikt om de koninklijke garnizoenen te verrassen en aan te vallen. Helaas kent zijn strijd een tragisch einde. Kort nadat hij hoop had gewekt bij zijn kameraden, wordt hij gevangengenomen. In 1703 wordt hij geëxecuteerd in Pont-de-Montvert, een plek die al vol symboliek is. Zijn dood symboliseert de prijs van de strijd voor religieuze vrijheid in die tijd en wordt vaak beschouwd als een martelaarschap voor de protestantse zaak.
Marcilly was betrokken bij de repressie van de camisards, vooral op het moment dat de opstand haar hoogtepunt bereikte. In die tijd commandeerde hij royalistische troepen en speelde hij een actieve rol in de confrontatie met de protestantse opstandelingen. Een van de opvallende episodes van zijn acties is zijn ontmoeting met Joany, de camisard-leider.
Op 13 februari 1703 valt Marcilly, aan het hoofd van 600 mannen, Joany en zijn troepen aan, die zich op dat moment in een defensieve positie bevinden. Dit is een van de cruciale veldslagen van het conflict. Hoewel hij een numeriek voordeel had, slaagden de camisards, dankzij hun kennis van het terrein, erin zich terug te trekken. Marcilly vertegenwoordigt dus de royalistische autoriteit die koste wat het kost een einde probeerde te maken aan de camisard-rebellie. Zijn acties weerspiegelen het geweld en de trauma's van deze periode en illustreren de verdeeldheid tussen de aanhangers van de monarchie en de camisards.
Joany, afkomstig uit de regio van de Mont Lozère, begon zijn carrière als dakpanmaker en voormalig soldaat van het koninklijke leger. Zijn militaire opleiding stelde hem in staat om oorlogsstrategieën te begrijpen, wat bepalend was toen hij de leiding nam over de camisards. Joany staat bekend om zijn moed en charisma.
In 1702 leidt hij verschillende gewaagde aanvallen, in het bijzonder tegen het garnizoen van de prins van Conti in Génolhac, wat zware verliezen veroorzaakte. Tijdens deze opstand onderscheidde Joany zich ook door zijn vermogen om mannen te verenigen achter een gemeenschappelijke zaak van religieuze vrijheid. Echter, zijn strijd was niet zonder moeilijkheden. In 1705 wordt hij gevangengenomen en opgesloten in Montpellier. Het verhaal van Joany is dat van een man die is toegewijd aan een zaak, en zijn nalatenschap blijft voortbestaan als een symbool van de protestantse weerstand in Frankrijk.
Castanet is een emblematisch personage van de camisard-opstand. Afkomstig uit de Languedoc, wordt hij vaak beschreven als een charismatische leider die in staat was om mannen aan zijn zaak te binden. Geïnspireerd door een vurig geloof en een merkbare afkeer tegen de onderdrukking, wijdde hij zich aan de strijd voor religieuze vrijheid. Zijn moed en zijn vermogen om verrassingsaanvallen uit te voeren tegen de royalistische troepen maakten van hem een gevreesde leider.
De acties van Castanet weerspiegelen de weerstand tegen de onderdrukkende autoriteit. Net als veel andere leiders van deze beweging kon hij niet ontsnappen aan de brutale repressie die volgde. De strijd van de camisards is een legende geworden in de geschiedenis van het protestantisme in Frankrijk.
Roland wordt vaak beschreven als een jonge man vol passie en idealen. Zijn charisma en moed leverden hem snel het respect van zijn kameraden op in de strijd voor de protestantse zaak. Een van zijn meest opvallende wapenfeiten was zijn deelname aan de aanvallen op de katholieke troepen, waarbij hij blijk gaf van gewaagde tactieken en een groot strategisch inzicht. Roland was niet alleen een militaire leider; hij belichaamde ook een symbool van eenheid voor de protestantse gemeenschap in een tijd waarin wanhoop dreigde haar te verdelen. De verhalen over zijn heldendaden circuleerden in de dorpen en moedigden andere mannen aan om zich bij de strijd aan te sluiten. Helaas was de bestemming van Roland, net als die van veel camisard-leiders, tragisch. Zijn weerstand tegen de royalistische troepen bracht hem veel beproevingen, en zijn einde werd gekenmerkt door de tragische anonimiteit waarin zoveel helden van deze periode zijn verzonken.
De Maarschalk van Montrevel, wiens volledige naam Claude de Villars is, is een opmerkelijke militaire figuur in verband met de repressie van de camisards. Vanaf 1704 is hij verantwoordelijk voor een grote militaire operatie in de Languedoc om de opstand te vermorzelen. Hij commandeerde troepen en leidde campagnes om de opstandelingen op te jagen, die een wrede guerrillastrijd voerden. Montrevel stond bekend om zijn discipline, maar ook om een soms buitensporige brutaliteit. Zijn strategie bestond uit het inzetten van compagnieën van miquelets om de rebellen op te sporen, wat leidde tot gewelddadige gevechten en deportaties. Hoewel hij erin slaagde de beweging te bedwingen, gebeurde dit ten koste van enorme verliezen aan mensenlevens en verwoestingen. Zijn reputatie in de repressie heeft van hem een controversiële figuur gemaakt.